Αναπτυξη μέσα από θέσεις εργασίας

Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017

Τα εργασιακά το 2017 μπορεί να αποβούν σε ένα από τα κρισιμότερα πεδία για την κυβέρνηση αλλά και για την ολοκλήρωση της περιβόητης 2ης αξιολόγησης με τους δανειστές, δεδομένου ότι οι αλλαγές που ζητούν οι Θεσμοί στις εργασιακές σχέσεις στην Ελλάδα, έρχονται σε αντίθεση με τις επιδιώξεις και τις προτάσεις της κυβέρνησης. Ωστόσο, η ίδια έχει δείξει ήδη από τον Νοέμβριο του 2016 τη θέληση να υπαναχωρήσει πίσω  από κάποιες «κόκκινες γραμμές» της και φαίνεται να δέχεται ορισμένες από τις μεταρρυθμίσεις που ζητούν οι δανειστές. Η τελευταία «γραμμή άμυνας» που θέτει είναι η διασφάλιση των συλλογικών συμβάσεων.

Όμως, η πραγματικότητα σήμερα στην ελληνική αγορά εργασίας καταγράφεται με ιδιαίτερα ζοφερό τρόπο μέσα από τους αριθμούς, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, όπως τα παρουσίασε πρόσφατα η ΓΣΕΕ ενώπιον της «Ευρωπαϊκής Επιτροπής Κοινωνικών Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης», και τα συμπεράσματα που εξάγονται είναι συγκλονιστικά. Συγκεκριμένα στην Ελλάδα του 2016:

— Από τις 200 κλαδικές συμβάσεις που υπήρχαν πριν από το 2010, σήμερα διατηρούνται μόλις 16!

— Συνολικά 343.760 εργαζόμενοι λαμβάνουν μηνιαίους μισθούς από 100 έως και 400 ευρώ μεικτά.

— 500.000 ιδιωτικοί υπάλληλοι με σχέσεις μερικής απασχόλησης έχουν καθαρές μηνιαίες αποδοχές κάτω και από το επίδομα ανεργίας των 360 ευρώ.

— 126.956 εργαζόμενοι αμείβονται με μεικτό μηνιαίο μισθό έως 100 ευρώ.

— Ο ονομαστικός ακαθάριστος ελάχιστος μισθός μειώθηκε το 2016 σε σχέση με το 2008, από 794 σε 684 ευρώ, σε ποσοστό της τάξης του 14%.

— Η ανασφάλιστη εργασία ανέρχεται στα συγκλονιστικά επίπεδα του 30%. Με τα ανεπίσημα στοιχεία να κάνουν λόγο ακόμα και για 40%.

— Πάνω από 1 εκατομμύριο εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

— Πάνω από μια στις δύο νέες προσλήψεις αφορά μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση, ενώ τον Σεπτέμβριο του 2016 η αντιστοιχία έφτασε στο 60%, αφού 6 στις 10 προσλήψεις αφορούσαν αποκλειστικά ευέλικτες μορφές απασχόλησης.

— Μόλις το 14% των ανέργων – που αγγίζουν το ένα εκατομμύριο – λαμβάνουν επίδομα ανεργίας, ενώ η ανεργία παραμένει σε υψηλά επίπεδα σταθερά πάνω από 22%.

Οι αριθμοί, λοιπόν, είναι αμείλικτοι και καταδεικνύουν ότι η ανεργία είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι πολίτες της χώρας μας, με αποτέλεσμα αυτοί είτε να οδηγούνται στην οικονομική, κοινωνική και ψυχική εξαθλίωση είτε να παίρνουν το μονόδρομο της οικονομικής μετανάστευσης. Τη δεύτερη διέξοδο επιλέγουν μαζικά οι νέοι και μορφωμένοι που βγαίνουν στην αγορά εργασίας, όπως για παράδειγμα γιατροί και μηχανικοί, με αποτέλεσμα πλέον να μιλάμε για το φαινόμενο «brain drain». Δηλαδή, με απλά λόγια, η χώρα μας στεγνώνει από τα νέα ικανά και μορφωμένα μυαλά της που μεταναστεύουν αναγκαστικά βρίσκοντας εργασία στο εξωτερικό.  

Ως μοναδική λύση στην πάταξη του προβλήματος της ανεργίας προβάλει η πολυπόθητη αλλά και άλλο τόσο δυσθεώρητη ανάπτυξη. Ωστόσο, όσα αναπτυξιακά εργαλεία και αν χρησιμοποιηθούν, αυτά δε θα επιφέρουν την ανάπτυξη αν δε δημιουργηθούν μέσα από τις αναπτυξιακές κινήσεις και προτάσεις νέες θέσεις εργασίας. Και θέσεις εργασίας, οι οποίες κυρίως θα καλύπτονται από τους νέους που έχουν μείνει άνεργοι στη χώρα μας. Αλλά και θέσεις εργασίας, οι οποίες θα αποτελούν θέλγητρο, ώστε οι νέοι επιστήμονες, που μετανάστευσαν στο εξωτερικό και πλέον έχουν φτιάξει τη ζωή τους εκεί, να την εγκαταλείψουν και να επαναπατριστούν.

Επομένως, βασική προϋπόθεση, ώστε η ανάπτυξη να γίνει πραγματικότητα, είναι η εμπέδωση ενός σταθερού φορολογικού κλίματος και η πάταξη της γραφειοκρατίας. Επιπρόσθετα, κρίνεται απαραίτητη η στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίες στην Ελλάδα αποτελούν το 90% του επιχειρείν. Φυσικά, η κεντρική εξουσία οφείλει να ενισχύσει τους βασικούς πυλώνες τις οικονομίας μας, τον τουρισμό, τη βαριά βιομηχανία μας, και τη γεωργία με τα βασικά προϊόντα λάδια, φέτα, κρασιά. Τέλος, με καινοτόμες ιδέες και μεθόδους που θα αξιοποιούν στο έπακρο τη θέση της χώρας μας ως κόμβου μεταφορών αλλά τις νέες τεχνολογίες, θα μπορέσει να καταστεί η Ελλάδα ένα σύγχρονο τεχνολογικό και διαμεταφορικό κέντρο.

Έτσι, η ανάπτυξη στη χώρα μας θα έχει και κοινωνικό πρόσημο, ώστε να αξιοποιήσουμε από τη μία το υπάρχον εργατικό δυναμικό και από την άλλη να προσελκύσουμε και πάλι τα νέα λαμπρά μυαλά μας. Ανάπτυξη δίχως κοινωνικό πρόσημο και πρόσωπο συνεπάγεται υποβιβασμένους και υποβαθμισμένους πολίτες με χαμηλό βιοτικό επίπεδο. Αντίθετα, όταν οι πολίτες είναι πραγματικά παραγωγικοί και χρήσιμοι για το κράτος τους τότε η προσωπική ευημερία γίνεται συνολική και το κράτος χρήσιμο στους πολίτες του.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Νεοδημοκράτης" στις 21/1/2017

Έκθεση εικόνων

Δικηγορικό Γραφείο

Ερμού 3, Θεσσαλονίκη, 54625
2310 232 418

Πολιτικό Γραφείο

Τσιμισκή 3, Θεσσαλονίκη, 54625
2310 252 620

E-mail

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε., Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Ακολουθήστε με

Άννα Ευθυμίου Copyright © 2020 | Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος | Σχεδιασμός Ιστοσελίδων DigiSol