Σύστημα ράβε - ξήλωνε: Μέχρι πότε;

Κυριακή, 28 Ιουνίου 2015

Πριν λίγες μέρες περιήλθε σε γνώση μας η τροπολογία που κατέθεσε ο υπουργός Υγείας, κ. Κουρουμπλής, με την οποία παύει όλους τους διοικητές και αναπληρωτές διοικητές των δημόσιων νοσοκομείων από τα καθήκοντά τους και μάλιστα χωρίς την καταβολή αποζημίωσης. Ο υπουργός ισχυρίζεται πως οι προσλήψεις των συγκεκριμένων προσώπων έγιναν μόνο με κομματικά κριτήρια και όχι βάσει των προσόντων τους.

Ωστόσο, προξενεί αλγεινή εντύπωση το γεγονός ότι ο υπουργός ασχολείται και ψάχνει λύσεις μόνο για το πώς θα διορίσει το μηχανισμό του ΣΥΡΙΖΑ, τη στιγμή που ο κλάδος ο οποίος υπηρετεί αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα, όπως απλήρωτες υπερωρίες γιατρών, έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού, έλλειψη φαρμάκων, έλλειψη κλινοσκεπασμάτων, έλλειψη γαζών κλπ.

Η πραγματικότητα όμως είναι αδιάψευστη και καταδεικνύει ότι ο υπουργός εφαρμόζει το σύστημα «ράβε – ξήλωνε», με μοναδική επιδίωξη την οργάνωση μίας καλοστημένης μηχανής πελατειακών σχέσεων, η οποία απέχει πολύ από τη δημιουργία ενός σωστού συστήματος υγείας. Μάλιστα, αυτοί που στο ΣΥΡΙΖΑ υπερασπίζονται τις εργασιακές σχέσεις, στην πράξη είναι οι πρώτοι που τις καταπατούν στερώντας ακόμη και το πιο εύλογο δικαίωμα, αυτό της αποζημίωσης.

Παράλληλα, καθ' όλο το χρονικό διάστημα διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ οι διοικήσεις των γενικών γραμματειών και των δημόσιων οργανισμών στελεχώνονται με πρώην βουλευτές που δεν κατάφεραν να επανεκλεγούν ή πρώην πολιτευτές του ΠΑΣΟΚ που στη δημοσκοπική έκρηξη πρόλαβαν και μεταπήδησαν στο άρμα του ΣΥΡΙΖΑ ή στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που αποτελούν και τον κομματικό του στρατό.

Δυστυχώς, το σύστημα «ράβε – ξήλωνε» και το «βόλεμα των ημετέρων» αποτελεί μία διαχρονική πολιτική αθλιότητα, που όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα έχουν πιστά εφαρμόσει. Βέβαια, στις μέρες μας με τα εκατομμύρια ανέργους να ψάχνουν απεγνωσμένα για δουλειά, κάθε ίχνος κοινωνικού κράτους να έχει εξαφανιστεί και τα λαϊκά στρώματα να βιώνουν μια κοινωνική καταστροφή, τέτοιες ενέργειες δεν είναι απλώς προκλητικές, είναι εξωφρενικά απαράδεκτες. Και επίσης είναι εξωφρενικά απαράδεκτο και οξύμωρο το γεγονός ότι εφαρμόζονται από μία κυβέρνηση που είχε κάνει προεκλογική της σημαία την υπεράσπιση των αδύναμων με την εφαρμογή της αξιοκρατίας και της ίσης μεταχείρισης.

Ομως, η κυβέρνηση αυτή και διαχρονικά το πολιτικό προσωπικό δεν έχει κατανοήσει ότι το κράτος δεν μπορεί να είναι ούτε υπερτροφικό ούτε να στηρίζεται στην πολιτική συναλλαγή. Δυστυχώς, μέχρι σήμερα τόσο το πολιτικό προσωπικό όσο και οι πολίτες πιστεύουμε ότι ο ρόλος του κράτους είναι να αποτελεί την πηγή παραγωγής του πλούτου της κοινωνίας μας.

Το κράτος “παράγει” λεφτά, είτε με τη μορφή μισθών δημοσίων υπαλλήλων, είτε με τη μορφή συντάξεων, είτε μέσω διανομής δημόσιων έργων και κοινοτικών επιδοτήσεων. Τα κοινοτικά κονδύλια στέρεψαν και η συμμετοχή μας στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα, πολλώ δε μάλλον στο καταστροφικό σενάριο εκτός αυτού, απαιτεί πια ενεργό ρόλο στην προσπάθεια παραγωγής πλούτου. Μία προσπάθεια η οποία πρέπει να ξεφύγει από τον κρατισμό και τη νοοτροπία της συναλλαγής, μία προσπάθεια που θα στηρίζει την αξιοκρατία και την καινοτομία, μία προσπάθεια που θα έχει ως πυλώνες τα θεμέλια της ελληνικής οικονομίας, τον τουρισμό και τη γεωργία.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Αγγελιοφόρος, Κυριακή 28/6/2015

Άννα Ευθυμίου Copyright © 2020 | Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος | Σχεδιασμός Ιστοσελίδων DigiSol