Κατά την περίοδο 2005 – 2008 οι τράπεζες έδωσαν τη δυνατότητα δανειοδότησης σε ελβετικό φράγκο. Η τότε ισοτιμία ευρώ προς ελβετικό φράγκο και το χαμηλό επιτόκιο Libor έκαναν τα δάνεια ιδιαίτερα θελκτικά με αποτέλεσμα χιλιάδες συμπολίτες μας να επιλέξουν τη σύναψη δανείου στο συγκεκριμένο νόμισμα, χωρίς όμως οι τράπεζες να τους ενημερώσουν για πιθανούς συναλλαγματικούς κινδύνους.  Συγκεκριμένα, το 2015 η Κεντρική Τράπεζα της Ελβετίας απελευθέρωσε την ισοτιμία του ελβετικού φράγκου, με αποτέλεσμα οι δανειολήπτες να οφείλουν πολλά περισσότερα χρήματα από την αρχική δανειοδότηση, παρόλο που οι δόσεις καταβάλλονται από μέρους τους κανονικά. Το παραπάνω πρόβλημα αφορά 200.000 δανειολήπτες και εγγυητές και παραμένει άλυτο στη χώρα μας, ενώ σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες βρέθηκε λύση υπέρ των δανειοληπτών μετά από απαντήσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  Ως βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης γίνομαι δέκτης για το παραπάνω ζήτημα από συμπολίτες της περιφέρειάς μου, οι οποίοι όχι μόνο δεν μπορούσαν να προβλέψουν τη ραγδαία επιδείνωση των συνθηκών και δεν είχαν ενημερωθεί από τα πιστωτικά ιδρύματα για τέτοιο ενδεχόμενο, αλλά θα είχαν αποπληρώσει προ πολλού τις δανειοληπτικές τους υποχρεώσεις αν οι συναλλαγματικές ισοτιμίες είχαν παραμείνει σταθερές. Κατόπιν των ανωτέρω, ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί: - Αν είναι στις άμεσες προτεραιότητές τους να εξεταστεί η δυνατότητα καθορισμού των όρων και προϋποθέσεων προσαρμογής της συναλλαγματικής συμπεριφοράς των προμηθευτών όπως προβλέπει το άρθρο 10 παρ. 21 Ν. 2251/1994 - Αν προτίθενται με αναγκαίες νομοθετικές πρωτοβουλίες να υπάρξει συνολική λύση του προβλήματος για την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς και την προστασία των καταναλωτών.