Προσφυγικό προ των πυλών

Σάββατο, 23 Ιουνίου 2018

Το μεγάλο ζήτημα του προσφυγικού είναι και πάλι προ των πυλών και η κατάσταση που επικρατεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η πλέον κρίσιμη. Η σύνοδος κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το προσφυγικό που έχει προγραμματιστεί αναμένεται να είναι εξαιρετικά σημαντική, μετά τους τριγμούς στην πολιτική σκηνή της Γερμανίας, τις απειλές της Ιταλίας και τη χωριστή συνεδρίαση της ομάδας του Βίζεγραντ, που τάσσεται υπέρ της ενίσχυσης των συνόρων και της μετάθεσης του προβλήματος έξω από την Ε.Ε., αλλά όχι απαραίτητα από την Ευρώπη, θέση την οποία συμμερίζεται και η Αυστρία, που από την 1η Ιουλίου αναλαμβάνει την προεδρία.

Όλα τα κράτη–μέλη συμφωνούν ότι πρέπει να αναθεωρηθεί το Δουβλίνο ΙΙ, το οποίο αναμένεται να ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος της θητείας αυτής της Επιτροπής, δηλαδή τον Μάιο του 2019. Μέχρι τότε, όμως, δεν υπάρχει σύμφωνη γνώμη όλων των κρατών για το πώς θα αντιμετωπιστεί το θέμα, γι’ αυτό και ο στόχος της συνάντησης είναι να βρεθεί μια ενδιάμεση συμφωνία και να μη μείνει η Ευρώπη όμηρος της έλλειψης ολοκληρωμένης συμφωνίας αναθεώρησης του Δουβλίνου.

Συγκεκριμένα, «αγκάθι» του προσχεδίου της κοινής απόφασης πάνω στην οποία θα διαπραγματευτούν οι δέκα χώρες της Ε.Ε. είναι το σημείο για επαναπροώθηση των αιτούντων ασύλου στις χώρες πρώτης εισόδου, δηλαδή οι πρόσφυγες να επιστρέφουν στη χώρα της Ε.Ε. που τους είχε καταγράψει αρχικά, δηλαδή κυρίως στην Ιταλία και την Ελλάδα.

Στην πραγματικότητα επαληθεύονται οι φόβοι όσων διαχρονικά παρακολουθούμε το θέμα και εκφράζουμε δημόσια τις απόψεις μας για αυτό, για το κλείσιμο των συνόρων, την απομόνωση της Ελλάδας και τη μετατροπή της σε αποθήκη ψυχών.

Ωστόσο, το σχέδιο αυτό στην ουσία δεν επιλύει κανένα πρόβλημα, αλλά απεναντίας το πολλαπλασιάζει. Αφενός ως προς τη χώρα μας, καθόσον ο εγκλωβισμός εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων δημιουργεί τεράστια προβλήματα τόσο στις τοπικές κοινωνίες όσο και στην οικονομική, κοινωνική, πολιτιστική και εθνική δομή του κράτους. Αφετέρου ως προς τους ίδιους τους πρόσφυγες, οι οποίοι είναι διωγμένοι από την πατρίδα τους και εμφορούμενοι από το μοναδικό κίνητρο για μία καλύτερη ζωή, αυτό να ανακόπτεται βίαια με τον εγκλωβισμό τους στη χώρα μας, δημιουργώντας έτσι τρομαχτική αναταραχή. Και φυσικά, κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει την πιο τραγική όψη αυτού του θέματος, τα δεκάδες χιλιάδες προσφυγόπουλα, που έχουν χάσει την ελπίδα τους, την παιδική τους αθωότητα και αυτό είναι ζωγραφισμένο στα ταλαιπωρημένα πρόσωπά τους.

Οι ευθύνες για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης σε κεντρικό πανευρωπαϊκό επίπεδο, χωρίς καμία αμφιβολία, υπερβαίνουν τις δυνατότητες της Ελλάδας και βαρύνουν συνολικά την Ε.Ε. `Οι ευθύνες, όμως, βαραίνουν και τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, η οποία έδωσε την αφορμή στους εταίρους να την καταστήσουν αποδιοπομπαίο τράγο επιλέγοντας πρώτα την πολιτική των ανοιχτών συνόρων και στη συνέχεια με την απροθυμία της και τη διαχειριστική της ανεπάρκεια.

Επιπρόσθετα, η κυβέρνηση τη στιγμή αυτή έχει μία επιπλέον υποχρέωση: αφενός να μεριμνήσει και να πιέσει προς πάσα κατεύθυνση να εφαρμοστούν οι αποφάσεις που έχουν ληφθεί σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και αφετέρου στη μίνι σύνοδο που θα πραγματοποιηθεί να ζητήσει «ανταλλάγματα» για το μεγάλο φορτίο που σηκώνει η χώρα μας.

Το προσφυγικό πρόβλημα δεν είναι μόνο εθνικό αλλά ευρωπαϊκό. Και για το λόγο αυτό, χρειάζεται κοινή συναίνεση και αληθινή συστράτευση όλων των πολιτικών φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων και κομμάτων. Και ορθώς αντιμετωπίζεται έτσι από τον Πρόεδρο της Ν.Δ., Κ. Μητσοτάκη, ο οποίος εμπράκτως αντιλαμβάνεται την σπουδαιότητα και κρισιμότητα του θέματος και στέργει άμεσα στην αντιμετώπισή του. Σε αυτήν την κατεύθυνση σαφώς οφείλει να προσανατολιστεί και η τοπική αυτοδιοίκηση, τις δυνατότητες της οποίας γνωρίζουμε όσοι την υπηρετήσαμε, συμβάλλοντας θετικά και προτάσσοντας τη δεδομένη χρονική στιγμή το εθνικό συμφέρον.

Δεν θα λυθεί, όμως, το προσφυγικό μόνο με την ενίσχυση των προσφυγικών δομών στη χώρα μας. Η Ευρώπη θα πρέπει - και αυτή - να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, ειδικά στο ζήτημα της μετεγκατάστασης προσφύγων από την Ελλάδα σε ευρωπαϊκές χώρες. Φυσικά, έχει καταστεί πλέον δεδομένο ότι η επίλυση του προσφυγικού περνάει από την Τουρκία, η οποία είναι η μόνη που μπορεί να αναχαιτίσει το προσφυγικό κύμα προς την Ελλάδα. Επιπρόσθετα, κρίνεται επιβεβλημένη η δημιουργία μηχανισμού επανεγκατάστασης στην Τουρκία, με την έμπρακτη δέσμευση της Τουρκίας ότι αυτό θα υλοποιηθεί στο ακέραιο.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "ThessNews" το Σάββατο 23/6/2018

Άννα Ευθυμίου Copyright © 2018 | Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος | Σχεδιασμός Ιστοσελίδων DigiSol